نگاه - سيب سرخ

جانها، طبيعت هاي بدي دارند و حکمت است که از آنها باز مي دارد . [امام علي عليه السلام]


	سيب سرخ

نويسنده : ستاره	+ نگاه
من نمي دانم چشمان نافذ تو چه طلسمي داشت که هر گاه نگاهم با نگاهت گره مي خورد آرام آرام خطوط موازي لبم به خطهاي منحني تبديل مي شد و مردم با لحن بدي به من مي گفتند: چشمانت را درويش کن..
نظرات شما ()	پنجشنبه 13/10/1386 ساعت 2:40 صبح

	ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
[7/5/1387- 2:35 ص] تولدم مبارککککککککککککککککککککککک [1/4/1387- 2:7 ص] يه شعر عاشقونه [5/1/1387- 5:48 ع] يادگار شهيد [22/12/1386- 3:35 ص] درد ديوانگي [1/12/1386- 3:50 ص] کتيبه عشق [14/11/1386- 4:23 ع] تُنگِ دلتَنگي [5/11/1386- 3:55 ص] عشق کلاغي [23/10/1386- 3:17 ص] تقديم به حضرت مهدي(عج) [13/10/1386- 2:40 ص] نگاه [11/10/1386- 8:20 ص] سين مثل سلام

RSS

فهرست

شناسنامه

ورود به بخش مديريت

2516 :کل بازديدها

2 :بازديد امروز

7 :بازديد ديروز

پيوندهاي روزانه

شعر نو [28]
[آرشيو(1)]

درباره خودم

ستاره[10]
غبار از چهره ي نازت بگيرم/ شبي من پرده از رازت بگيرم/ تو در چشمان من يک سيب سرخي/ خدا قسمت کند گازت بگيرم... سلام دوستاي عزيزم.... اميدوارم از شعراي من خوشتون بياد.... دوستدار شما ستاره

لوگوي خودم